kund
przymiotnik jemandem kund und zu wissen tun
dawn. oznajmiać komuś, czynić wiadomym komuś; Kindermund tut Wahrheit kund
usta dziecka mówią prawdę kundgeben czasownik gibt kund, gab kund, hat kundgegeben powiadamiać, zawiadamiać, obwieszczać, oznajmiać
kundtun czasownik tut kund, tat kund, hat kundgetan powiadamiać, zawiadamiać, obwieszczać, oznajmiać
kundmachen
czasownik macht kund, machte kund, hat kundgemacht
austr. form. dawn. zawiadamiać Kindermund
der (PL die Kindermünder)
usta dziecka, buzia dziecka; Kindermund tut Wahrheit kund
usta dziecka oznajmiają prawdę, dzieci są szczere