brennen czasownik brennt, brannte, hat gebrannt palić, palić się, płonąć, gorzeć, pałać, parzyć, piec, wypalać, wypalać znak, piętnować, bot. zool.wywoływać oparzenie; sich brennen oparzyć się; eine CD brennen wypalać płytę CD; vor Liebe brennen pałać miłością; der Boden brennt ihr unter den Füßen grunt jej się pali pod nogami
leuchten czasownik leuchtet, leuchtete, hat geleuchtet świecić, świecić się, fosforyzować, odbijać się, oświetlać; die Kerze leuchtet świeca pali się; der Mond leuchtet ins Zimmer Księżyc oświetla pokój; vor Freude leuchten przen.promieniować radością; mit einer Taschenlampe jemandem ins Gesicht leuchten świecić komuś latarką w twarz; kannst du mir bitte einmal leuchten? możesz mi poświecić?
