auspfeifen czasownik pfeift aus, pfiff aus, hat ausgepfiffen wygwizdywać

pfeifen czasownik pfeift, pfiff, hat gepfiffen gwizdać, świstać; auf den Fingern pfeifen gwizdać na palcach; auf etwas pfeifen pot. gwizdać na coś

Wind der (PL die Winde) wiatr; ein sanfter/frischer/starker Wind lekki/orzeźwiający/silny wiatr; der Wind dreht sich/schlägt um wiatr zmienia kierunek; der Wind bläst/pfeift/braust wiatr dmie/świszcze/szumi; bei Wind und Wetter w każdą pogodę; die Kräfte des Windes für etwas nutzen wykorzystywać do czegoś siłę wiatru; gegen den Wind segeln płynąć pod prąd; in den Wind reden przen. rzucać grochem o ścianę; wissen, woher der Wind weht przen. wiedzieć, skąd wieje wiatr; etwas in den Wind schreiben przen. podarować sobie coś, zapomnieć o czymś; durch den Wind sein pot. być rozkojarzonym

nachpfeifen czasownik pfeift nach, pfiff nach, hat nachgepfiffen powtarzać gwiżdżąc eine gehörte Melodie zasłyszaną melodię; den Mädchen nachpfeifen gwizdać za dziewczynami