trauen
czasownik traut, traute, hat getraut
ufać, dowierzać, mieć zaufanie, wierzyć, dawać ślub, udzielać ślubu; seinen Augen nicht trauen
nie wierzyć własnym oczom; sich trauen
śmieć, mieć odwagę; jemandem keinen Meter über den Weg trauen
przen. nie ufać komuś zupełnie zutrauen czasownik traut zu, traute zu, hat zugetraut spodziewać się czegoś po kimś; seinen Kräften zuviel zutrauen zbytnio wierzyć w swoje siły
hineintrauen czasownik traut hinein, traute hinein, hat hineingetraut; sich hineintrauen odważyć się wejść; sie haben sich nicht in das fremde Haus hineingetraut nie odważyli się wejść do obcego domu
antrauen czasownik traut an, traute an, hat angetraut poślubiać; jemandem angetraut werden być komuś poślubionym
traut przymiotnik poufały, zażyły, przytulny; im trauten Familienkreis w kręgu najbliższej rodziny; das traute Heim przytulny dom
Traute
die (nur Singular)
pot. zdecydowanie, odwaga
