Beweis der (PL die Beweise) dowód; einen Beweis erbringen dać dowód; ein belastender Beweis obciążający dowód; etwas unter Beweis stellen udowodnić coś
beweisbar przymiotnikdający się dowieść, dający się udowodnić
unbeweisbar przymiotnikniedający się udowodnić, niedający się dowieść, nie do udowodnienia
beweisen czasownik beweist, bewies, hat bewiesen udowadniać, dowodzić, wykazywać
belegen czasownik belegt, belegte, hat belegt wykładać, okładać, kłaść, zajmować, rezerwować, popierać(dowodami), potwierdzać, udowadniać, wykazywać; mit Steuern belegen obłożyć podatkami; den ersten Platz belegen zajmować pierwsze miejsce
dartun czasownik tut dar, tat dar, hat dargetan wykazywać, udowadniać, pokazywać
nachweisen czasownik weist nach, wies nach, hat nachgewiesen udowadniać, wskazywać, wykazywać; jemandem einen Mord/einen Diebstahl nachweisen udowadniać komuś morderstwo/kradzież
überführen czasownik führt über, führte über, hat übergeführt przeprowadzać, przewozić, przekazywać, przenosić; (überführt, überführte, hat überführt) udowadniać, dowodzićjemanden der Schuld komuś winę
vorweisen czasownik weist vor, wies vor, hat vorgewiesen okazywać, pokazywać, udowadniać; etwas vorzuweisen haben móc się czymś wykazać, dysponować czymś
auftrumpfen czasownik trumpft auf, trumpfte auf, hat aufgetrumpft udowadniać swoją wyższośćmit etwas czymś, wykładać atuty na stół