weichen czasownik weicht, wich, ist gewichen ustępować, cofać się; jemandem nicht von der Seite/nicht einen Schritt von jemandes Seite weichen nie odstępować kogoś na krok (weicht, weichte, hat geweicht) moczyć, zmiękczać; (ist geweicht) moczyć się, mięknąć
weicht
czasownik forma 3. osoby l.p. czasu teraźniejszego czasownika weichen abweichen czasownik weicht ab, wich ab, ist abgewichen różnić się, zbaczać, zmieniać kierunek; vom Thema abweichen odbiegać od tematu
aufweichen czasownik weicht auf, weichte auf, hat aufgeweicht rozmiękczać, moczyć, miękczyć; (ist aufgeweicht) moknąć, rozmiękać
ausweichen czasownik weicht aus, wich aus, ist ausgewichen wymijać, ustępować, schodzić z drogi, zbaczać, skręcać w bok, unikać; einer Antwort ausweichen wykręcać się od odpowiedzi
einweichen czasownik weicht ein, weichte ein, hat eingeweicht namaczać
zurückweichen czasownik weicht zurück, wich zurück, ist zurückgewichen cofać się, ustępować, nie podejmować się vor einer Aufgabe zadania
