anrufen czasownik ruft an, rief an, hat angerufen telefonować, dzwonić, wzywać, wołać, prosić, prawn. odwoływać się; jemanden anrufen telefonować do kogoś, dzwonić do kogoś, wołać na kogoś

jedoch przysłówek jednakże, jednak; sie wollte anrufen, jedoch das Telefon war gestört chciała zadzwonić, jednak telefon był uszkodzony

Zeuge der (PL die Zeugen) także prawn. świadek; vor Zeugen przy świadkach; ohne Zeugen bez świadków; er war Zeuge des Gesprächs/des Verbrechens on był świadkiem rozmowy/przestępstwa; Zeuge der Anklage/Verteidigung świadek oskarżenia/obrony; ein zuverlässiger Zeuge wiarygodny świadek; jemanden als Zeuge benennen podawać kogoś na świadka; jemanden als/zum Zeugen anrufen powoływać kogoś na świadka; die Zeugen Jehovas rel. świadkowie Jehowy