ausfallen czasownik fällt aus, fiel aus, ist ausgefallen wypadać, nie odbywać się, tech.psuć się, wysiadać, nie działać, pot.robić wrażenie; etwas ausfallen lassen rezygnować z czegoś
Zahn der (PL die Zähne) ząb; jemandem einen Zahn ziehen wyrywać komuś ząb; Auge um Auge, Zahn um Zahn oko za oko, ząb za ząb; bleibende Zähne zęby stałe; ein Zahn fällt mir aus ząb mi wypada; mein Zahn ist ausgefallen ząb mi wypadł; die dritten Zähne sztuczna szczęka