leben czasownik lebt, lebte, hat gelebt żyć; leben und leben lassen żyć i dać żyć innym; von etwas leben żyć z czegoś, utrzymywać się z czegoś; sie lebt von seinen Eltern ona jest na utrzymaniu rodziców; man lebt nur einmal! raz się żyje!; sie lebt allein ona mieszka sama; man kann damit leben z tym da się żyć; in Berlin leben mieszkać w Berlinie; sein eigenes Leben leben żyć własnym życiem