rdzeń - Słownik niemiecko-polski i polsko-niemiecki DEPL

Herzstück das (PL die Herzstücke) lit. część zasadnicza, rdzeń, serce (maszyny)

Kern der (PL die Kerne) rdzeń, jądro, pestka, istota, sedno einer Aussage wypowiedzi

Kernstück das (PL die Kernstücke) istota, rdzeń

Bohrkern der (PL die Bohrkerne) rdzeń wiertniczy

Eisbohrkern der (PL die Eisbohrkerne) rdzeń lodowy z odwiertu

Kernland das (PL die Kernländer) wnętrze kraju, serce kraju, rdzeń kraju (wieloetnicznego, federacji)

Mark die (PL die Mark) marka (waluta); jede Mark dreimal umdrehen pot. liczyć się z każdym groszem; (PL die Marken) hist. obszar przygraniczny, marchia, miedza; die Mark Brandenburg Marchia Brandenburska; das (nur Singular) anat. szpik, bot. rdzeń drzewa, miąższ

Rückenmark das (nur Singular) anat. rdzeń kręgowy

Schaft der (PL die Schäfte) trzonek, rękojeść, trzon, drzewce, cholewa, bot. rdzeń, szypułka, szwajc. szafa, szafka, regał

Stamm der (PL die Stämme) pień, ród, plemię, trzon, jądro, stała obsada, stała klientela, biol. szczep, jęz. rdzeń; der Apfel fällt nicht weit vom Stamm niedaleko pada jabłko od jabłoni

Wortstamm der (PL die Wortstämme) jęz. temat wyrazu, rdzeń wyrazowy

Wurzel die (PL die Wurzeln) korzeń, rdzeń wyrazu, mat. pierwiastek; Wurzeln schlagen ukorzeniać się, także przen. zapuszczać korzenie; die Wurzel ziehen pierwiastkować, wyciągać pierwiastek

Handlungskern der (PL die Handlungskerne) lit. rdzeń akcji