spitzen czasownik spitzt, spitzte, hat gespitzt ostrzyć; einen Stift spitzen ostrzyć ołówek; die Ohren spitzen nadstawiać uszu

Ohr das (PL die Ohren) ucho; abstehende Ohren odstające uszy; ein offenes Ohr haben pot. być skłonnym do pomocy; sich etwas hinter die Ohren schreiben pot. wbić sobie coś do głowy; ich bin ganz Ohr! pot. zamieniam się w słuch!; er ließ sich übers Ohr hauen pot. dał się wykiwać; die Ohren spitzen pot. wytężać słuch; noch nicht trocken hinter den Ohren sein pot. mieć jeszcze mleko pod nosem; jemandem wegen etwas in den Ohren liegen pot. molestować kogoś o coś; auf offene Ohren stoßen spotykać się z przychylnością, być wysłuchiwanym

Spitze die (PL die Spitzen) ostry koniec, spiczasty koniec, szczyt, wierzchołek, ostrze, grot, czub, koronka, archit. iglica; an der Spitze stehen stać na czele; Spitze! pot. super!; Spitze sein pot. być rewelacyjnym