wiegen czasownik wiegt, wog, hat gewogen ważyć; (wiegt, wiegte, hat gewiegt) siekać, szatkować, kołysać, łudzić; schwer wiegen przen.mieć ciężar gatunkowy; 50 Kilo wiegen ważyć 50 kilogramów; sich in Träumen wiegen oddawać się złudzeniom; das Kind in den Schlaf wiegen kołysać dziecko do snu
abwiegen czasownik wiegt ab, wog ab, hat abgewogen odważać
auswiegen czasownik wiegt aus, wog aus, hat ausgewogen odważać, rozważać(towar)
aufwiegen czasownik wiegt auf, wog auf, hat aufgewogen równoważyć, kompensować, wyrównywać; etwas mit Gold aufwiegen cenić coś na wagę złota; die Vorteile wiegen die Nachteile auf korzyści kompensują niekorzyści
