Zeuge der (PL die Zeugen) także prawn.świadek; vor Zeugen przy świadkach; ohne Zeugen bez świadków; er war Zeuge des Gesprächs/des Verbrechens on był świadkiem rozmowy/przestępstwa; Zeuge der Anklage/Verteidigung świadek oskarżenia/obrony; ein zuverlässiger Zeuge wiarygodny świadek; jemanden als Zeuge benennen podawać kogoś na świadka; jemanden als/zum Zeugen anrufen powoływać kogoś na świadka; die Zeugen Jehovas rel.świadkowie Jehowy
laden czasownik lädt, lud, hat geladen ładować, załadowywać, nabijać, zapraszać, wzywać, powoływać; die Waffe laden nabijać broń; vor Gericht als Zeugen laden powoływać do sądu na świadka
vernehmen czasownik vernimmt, vernahm, hat vernommen lit.przesłuchiwać, dowiadywać się, słyszeć; den Zeugen vernehmen przesłuchiwać świadka; jemanden zu einer Sache vernehmen przesłuchiwać kogoś w jakiejś sprawie
zeugen czasownik zeugt, zeugte, hat gezeugt świadczyć, zeznawać, płodzić; für jemanden / gegen jemanden zeugen zeznawać na czyjąś korzyść / przeciw komuś; von etwas zeugen świadczyć o kimś; einen Sohn zeugen spłodzić syna
