hoch - Słownik niemiecko-polski i polsko-niemiecki DEPL

A A A

hoch przymiotnik, przysłówek (höher, am höchsten) wysoki, wysoko, wysoce; ein hohes Amt wysoki urząd; ein höherer Beamter wyższy urzędnik; der hohe Gast dostojny gość, znakomity gość; auf hoher See na pełym morzu; hoch gestellt wysoko postawiony; hoch qualifiziert wykwalifikowany; hoch industrialisiert wysoko uprzemysłowiony; hoch dekoriert utytułowany; hoch stehend reprezentujący wysoki poziom, na wysokim poziomie

hochschrecken czasownik schreckt hoch, schreckte hoch, hat hochgeschreckt przestraszyć, płoszyć, wyrywać aus dem Schlaf ze snu; (schrickt hoch, schreckte/schrak hoch, ist hochgeschreckt) przestraszyć się, zrywać się; sie schrak aus dem Schlaf hoch zerwała się ze snu

hochkochen czasownik kocht hoch, kochte hoch, ist hochgekocht przen. podgrzewać się, narastać; Emotionen kochen hoch emocje narastają

hochschlagen czasownik schlägt hoch, schlug hoch, hat hochgeschlagen stawiać den Mantelkragen kołnierz płaszcza; (ist hochgeschlagen) buchać; die Flammen schlugen hoch płomienie strzelały wysoko

hochleben czasownik lebt hoch, lebte hoch, hat hochgelebt; jemanden hochleben lassen wiwatować na czyjąś cześć; er/sie lebe hoch! niech żyje!

hochsetzen czasownik setzt hoch, setzte hoch, hat hochgesetzt ekon. podwyższać, podnosić das Rentenalter wiek emerytalny; die Gemeinde setzt die Grundsteuer hoch gmina podnosi podatek gruntowy

hochranken czasownik rankt hoch, rankte hoch, hat hochgerankt; sich ranken piąć się; der Wein rankt sich an der Mauer hoch winorośl pnie się po murze; (ist hochgerankt) piąć się; an einigen Baumstämmen war Efeu hochgerankt bluszcz piął się po niektórych pniach

hocharbeiten czasownik arbeitet hoch, arbeitete hoch, hat hochgearbeitet; sich hocharbeiten wypracować sobie, uzyskać awans pracą

hochdrehen czasownik dreht hoch, drehte hoch, hat hochgedreht podnosić kręcąc korbą, mot. zwiększać prędkość obrotową, zwiększać obroty den Motor silnika

hochfahren czasownik fährt hoch, fuhr hoch, hat hochgefahren zawozić na górę; (ist hochgefahren) zrywać się, uruchamiać się (o komputerze, systemie operacyjnym); Windows^(R) 7 soll in 15 Sekunden hochgefahren sein Windows^(R) 7 ma uruchamiać się w 15 sekund

hochhalten czasownik hält hoch, hielt hoch, hat hochgehalten unosić, wznosić, otaczać szacunkiem

hochheben czasownik hebt hoch, hob hoch, hat hochgehoben podnosić

hochklappen czasownik klappt hoch, klappte hoch, hat hochgeklappt podnosić, stawiać den Kragen kołnierz

hochkrempeln czasownik krempelt hoch, krempelte hoch, hat hochgekrempelt podkasywać die Ärmel rękawy

hochladen czasownik lädt hoch, lud hoch, hat hochgeladen infor. wczytywać, przesyłać, uploadować

hochlaufen czasownik läuft hoch, lief hoch, ist hochgelaufen iść pod górę, tech. uruchamiać się

hochnehmen czasownik nimmt hoch, nahm hoch, hat hochgenommen podnosić, kpić sobie, wykrywać

hochrechnen czasownik rechnet hoch, rechnete hoch, hat hochgerechnet szacować

hochstapeln czasownik stapelt hoch, stapelte hoch, hat hochgestapelt układać w stos, udawać, stwarzać pozory

hochwerfen czasownik wirft hoch, warf hoch, hat hochgeworfen rzucać do góry, podrzucać

hochwürgen czasownik würgt hoch, würgte hoch, hat hochgewürgt zwracać (wymiotować)

hochziehen czasownik zieht hoch, zog hoch, hat hochgezogen podciągać, unosić; (ist hochgezogen) nadciągać; die Brauen hochziehen unosić brwi

hochschauen czasownik schaut hoch, schaute hoch, hat hochgeschaut płd-niem. austr. szwajc. spoglądać w górę

hochstecken czasownik steckt hoch, steckte hoch, hat hochgesteckt wysoko upinać das Haar włosy

hochklettern czasownik klettert hoch, kletterte hoch, ist hochgeklettert wspinać się eine Steilwand po ściance

hochsehen czasownik sieht hoch, sah hoch, hat hochgesehen spoglądać w górę, patrzeć z dołu

Adler der (PL die Adler) orn. orzeł; der Adler stieg hoch in die Luft orzeł wzbił się wysoko w powietrze

einschätzen czasownik schätzt ein, schätzte ein, hat eingeschätzt oceniać, oszacowywać, postrzegać; jemanden hoch einschätzen cenić kogoś

Hoch das (PL die Hochs) toast, meteo. wyż, wyż baryczny; auf jemanden ein Hoch ausbringen wznosić toast za czyjąś pomyślność

abwandern czasownik wandert ab, wanderte ab, ist abgewandert oddalać się, przenosić się, wywędrować, emigrować; in einen anderen Beruf abwandern odchodzić do innego zawodu, zmieniać zawód; das Hoch ist nach Westen abgewandert wyż przesunął się na zachód