bröckeln czasownik bröckelt, bröckelte, hat/ist gebröckelt kruszyć, kruszyć się (o chlebie, murze) / odpadać od czegoś, odchodzić od czegoś (farba); auseinander bröckeln wykruszać się
krümeln czasownik krümelt, krümelte, hat gekrümelt kruszyć, kruszyć się
zerbröckeln czasownik zerbröckelt, zerbröckelte, hat zerbröckelt kruszyć; (ist zerbröckelt) kruszyć się
zermalmen czasownik zermalmt, zermalmte, hat zermalmt miażdżyć, kruszyć
Lanze
die (PL die Lanzen)
lanca, kopia, dzida; eine Lanze brechen
kruszyć kopie zerkrümeln czasownik zerkrümelt, zerkrümelte, hat zerkrümelt rozkruszać; (ist zerkrümelt) kruszyć się
brocken
czasownik brockt, brockte, hat gebrockt
kruszyć, drobić Brot in die Suppe chleb do zupy,
płd-niem. austr. zrywać einbrocken czasownik brockt ein, brockte ein, hat eingebrockt kruszyć, drobić etwas in etwas (AKK) coś do czegoś; sich (DAT) etwas einbrocken nawarzyć sobie piwa
losbröckeln
czasownik bröckelt los, bröckelte los, ist losgebröckelt
pot. kruszyć się, rozkruszać się, odpadać
