scheitern czasownik scheitert, scheiterte, ist gescheitert kończyć się niepowodzeniem, rozbijać się, ponosić klęskę, ponosić fiasko; gescheiterter Selbstmörder niedoszły samobójca; gescheiterte Verhandlungen nieudane negocjacje; an jemandem/etwas scheitern doznać przez kogoś/coś porażki; wir sind mit unserer Initiative gescheitert nasza inicjatywa spełzła na niczym; etwas zum Scheitern bringen niweczyć coś, udaremniać coś
gescheitert
przymiotnik zakończony niepowodzeniem, niedoszły; gescheiterter Staat
polit. państwo upadłe;
forma Partizip Perfekt czasownika scheitern Scheitern
das (PL die Scheitern)
rozbicie się, niepowodzenie, fiasko; zum Scheitern verurteilt sein
być skazanym na niepowodzenie
