krachen czasownik kracht, krachte, hat/ist gekracht trzaskać, trzeszczeć, huknąć, chrupać / runąć z łoskotem
knacken
czasownik knackt, knackte, hat geknackt
skrzypieć, trzeszczeć, rozłupywać, rozgniatać, włamywać się; der Boden knackt unter seinen Schritten
podłoga skrzypi pod jego krokami; es knackt im Radio
radio trzeszczy; Nüsse knacken
rozłupywać orzechy; einen Safe knacken
włamywać się do sejfu; den Code knacken
pot. łamać kod; das Rätsel knacken
rozwiązywać zagadkę; an etwas
(DAT) zu knacken haben
pot. przen. męczyć się z czymś knarren czasownik knarrt, knarrte, hat geknarrt skrzypieć, trzeszczeć
platzen
czasownik platzt, platzte, ist geplatzt
pękać,
pot. spalić na panewce; platzen lassen
zrywać; in den Nähten platzen
trzeszczeć w szwach knarzen
czasownik knarzt, knarzte, hat geknarzt
reg. skrzypieć, trzeszczeć chrobotać
