trauen czasownik traut, traute, hat getraut ufać, dowierzać, mieć zaufanie, wierzyć, dawać ślub, udzielać ślubu; seinen Augen nicht trauen nie wierzyć własnym oczom; sich trauen śmieć, mieć odwagę; jemandem keinen Meter über den Weg trauen przen.nie ufać komuś zupełnie
vertrauen czasownik vertraut, vertraute, hat vertraut ufać, dowierzaćjemandem/etwas komuś/czemuś; auf etwas (AKK) vertrauen polegać na czymś, mieć zaufanie do czegoś; darauf vertrauen, dass... mieć nadzieję na to, że...
misstrauen czasownik misstraut, misstraute, hat misstraut nie ufać, nie dowierzać
