anknurren czasownik knurrt an, knurrte an, hat angeknurrt warczeć jemanden na kogoś
knurren czasownik knurrt, knurrte, hat geknurrt warczeć, burczeć; mir knurrt der Magen burczy mi w brzuchu
surren czasownik surrt, surrte, hat gesurrt warczeć, brzęczeć, furkotać
brummen
czasownik brummt, brummte, hat gebrummt
mruczeć, warczeć, ryczeć, bzyczeć, buczeć, nucić, fałszować, mamrotać, bąknąć,
pot. siedzieć w mamrze; vor sich
(AKK) hin brummen
mamrotać pod nosem; in den Bart brummen
mamrotać pod nosem; der Bär brummt
niedźwiedź ryczy; mir brummt der Schädel/Kopf
przen. huczy mi w głowie; das Brummen der Motoren
pomruk silników; eine Hummel brummt durch das Zimmer
trzmiel bzyczy przez pokój; er brummte, er habe keine Lust
bąknął, że nie ma ochoty; die Wirtschaft brummt
pot. gospodarka przeżywa rozkwit
