wiegen czasownik wiegt, wog, hat gewogen ważyć; (wiegt, wiegte, hat gewiegt) siekać, szatkować, kołysać, łudzić; schwer wiegen przen.mieć ciężar gatunkowy; 50 Kilo wiegen ważyć 50 kilogramów; sich in Träumen wiegen oddawać się złudzeniom; das Kind in den Schlaf wiegen kołysać dziecko do snu
aufwiegen czasownik wiegt auf, wog auf, hat aufgewogen równoważyć, kompensować, wyrównywać; etwas mit Gold aufwiegen cenić coś na wagę złota; die Vorteile wiegen die Nachteile auf korzyści kompensują niekorzyści