zeugen czasownik zeugt, zeugte, hat gezeugt świadczyć, zeznawać, płodzić; für jemanden / gegen jemanden zeugen zeznawać na czyjąś korzyść / przeciw komuś; von etwas zeugen świadczyć o kimś; einen Sohn zeugen spłodzić syna
aussagen czasownik sagt aus, sagte aus, hat ausgesagt wypowiadać, oświadczać, zeznawać; gegen jemanden aussagen zeznawać przeciwko komuś; vor Gericht aussagen zeznawać przed sądem
bekunden czasownik bekundet, bekundete, hat bekundet okazywać, manifestować, objawiać, prawn.zeznawać; Interesse bekunden okazywać zainteresowanie; eidlich bekunden zeznawać pod przysięgą
einlassen czasownik lässt ein, ließ ein, hat eingelassen wpuszczać; Wasser einlassen napuszczać wody; sich auf etwas einlassen wdawać się w coś; sich mit jemandem einlassen zadawać się z kimś; sich zu etwas einlassen zeznawać w jakiejś sprawie
