łoś - Słownik niemiecko-polski i polsko-niemiecki DEPL

A A A

Elch der (PL die Elche) zool. łoś; der Elch ist die größte heute vorkommende Art der Hirsche łoś jest największym występującym obecnie gatunkiem jeleniowatych

Elentier das (PL die Elentiere) zool. łoś

Los das (PL die Lose) los na loterii, los, przeznaczenie

los przymiotnik, przysłówek wolny, luźny, swobodnie; Achtung, fertig, los! do biegu, gotowi, start!; was ist los? co się stało?; na leg los! pot. no dalej!, jazda!, no zaczynaj!; ich muss los pot. muszę iść

Geschick das (PL die Geschicke) los, przeznaczenie; das (nur Singular) zgrabność, szyk, zręczność, zdolność; etwas mit Geschick machen zręcznie coś zrobić

Lotterielos das (PL die Lotterielose) los, bilet loteryjny

Schicksal das (PL die Schicksale) los

Verhängnis das (PL die Verhängnisse) los, fatum; das wurde ihm zum Verhängnis to go zgubiło

losschießen czasownik schießt los, schoss los, hat losgeschossen pot. zaczynać strzelać, zaczynać mówić; (ist losgeschossen) wyruszać, wybiegać, pobiec, rzucać się, dopadać auf jemanden kogoś; schieß los! pot. gadaj!

losmachen czasownik macht los, machte los, hat losgemacht odwiązywać, odrywać

loskommen czasownik kommt los, kam los, ist losgekommen uwalniać się, wyrywać się, odrywać się; von jemandem loskommen uwalaniać się od kogoś

losrennen czasownik rennt los, rannte los, ist losgerannt zaczynać biec, wybiegać

lossagen czasownik sagt los, sagte los, hat losgesagt; sich von jemandem lossagen zrywać z kimś, wyrzekać się kogoś, odżegnywać się od kogoś; sich von aller Verantwortlichkeit lossagen zrzucać z siebie wszelką odpowiedzialność

losschicken czasownik schickt los, schickte los, hat losgeschickt wysyłać

lossprechen czasownik spricht los, sprach los, hat losgesprochen uwalniać

lostreten czasownik tritt los, trat los, hat losgetreten powodować przez nadepnięcie, wywoływać przez nadepnięcie; eine Lawine lostreten wywołać lawinę

loswerden czasownik wird los, wurde los, ist losgeworden pozbywać się

losziehen czasownik zieht los, zog los, ist losgezogen wyruszać

losbröckeln czasownik bröckelt los, bröckelte los, ist losgebröckelt pot. kruszyć się, rozkruszać się, odpadać

losschlagen czasownik schlägt los, schlug los, hat losgeschlagen rozpoczynać atak, atakować, bić auf jemanden kogoś, pot. opylać, opychać; en Putz von der Wand losschlagen odbijać tynk ze ściany

loslösen czasownik löst los, löste los, hat losgelöst odklejać, odlepiać etwas von etwas coś od czegoś; sich von etwas loslösen odklejać się od czegoś, odpadać od czegoś

loslegen czasownik legt los, legte los, hat losgelegt zaczynać, ruszać, rozpoczynać

loslassen czasownik lässt los, ließ los, hat losgelassen wypuszczać

loslachen czasownik lacht los, lachte los, hat losgelacht wybuchać śmiechem

loskaufen czasownik kauft los, kaufte los, hat losgekauft wykupywać

losgehen czasownik geht los, ging los, ist losgegangen ruszać w drogę, pot. rozpoczynać się; auf jemanden losgehen atakować kogoś mit dem Messer nożem

losfliegen czasownik fliegt los, flog los, ist losgeflogen odlatywać, lecieć auf etwas (AKK) w kierunku czegoś

losfahren czasownik fährt los, fuhr los, ist losgefahren odjeżdżać, wyruszać; auf jemanden losfahren pot. huknąć na kogoś, rzucić się na kogoś

losbrechen czasownik bricht los, brach los, ist losgebrochen rozpętywać się, wybuchać

losbinden czasownik bindet los, band los, hat losgebunden odwiązywać