hauen czasownik haut, haute/hieb, hat gehauen/ pot. gehaut uderzać, bić, wbijać; jemanden hauen uderzać kogoś; einen Nagel in die Wand hauen wbijać gwóźdź w ścianę; sich hauen uderzać się; sich aufs Ohr hauen pot. kłaść się, zdrzemnąć się; jemanden übers Ohr hauen pot. oszukiwać kogoś; jemanden in die Pfanne hauen pot. dopiekać komuś, krytykować kogoś

gehauen czasownik forma Partizip Perfekt czasownika hauen

haut czasownik forma 3. osoby l.p. czasu teraźniejszego czasownika hauen

hieb czasownik forma czasu przeszłego Imperfekt czasownika hauen

Faust die (PL die Fäuste) pięść; auf eigene Faust na własną rękę; die Faust ballen zaciskać pięść; mit den Fäusten gegen die Tür trommeln walić pięściami w drzwi; mit der Faust auf den Tisch schlagen/hauen przen. walnąć pięścią w stół, znajdować posłuch

Ohr das (PL die Ohren) ucho; abstehende Ohren odstające uszy; ein offenes Ohr haben pot. być skłonnym do pomocy; sich etwas hinter die Ohren schreiben pot. wbić sobie coś do głowy; ich bin ganz Ohr! pot. zamieniam się w słuch!; er ließ sich übers Ohr hauen pot. dał się wykiwać; die Ohren spitzen pot. wytężać słuch; noch nicht trocken hinter den Ohren sein pot. mieć jeszcze mleko pod nosem; jemandem wegen etwas in den Ohren liegen pot. molestować kogoś o coś; auf offene Ohren stoßen spotykać się z przychylnością, być wysłuchiwanym

Pudding der (PL die Puddinge/Puddings) gastr. budyń, pudding; auf den Pudding hauen pot. przechwalać się, chełpić się

Putz der (PL die Putze) tynk; der Putz fällt von der Wand tynk odpada od ściany; auf den Putz hauen pot. chełpić się czymś, szpanować, szaleć, hucznie się bawić

Sack der (PL die Säcke) worek, wór, torba; im/am Sack sein pot. być popsutym, być uszkodzonym; in den Sack hauen pot. zwinąć manatki, zrezygnować z uczestnictwa, pójść sobie