ausbrechen czasownik bricht aus, brach aus, ist ausgebrochen uciekać, wydostawać się, wybuchać; aus dem Gefängnis / aus dem Käfig ausbrechen uciekać z więzienia / wydostawać się z klatki; ein Krieg bricht aus wybucha wojna; sich (DAT) einen Zahn ausbrechen złamać sobie ząb
Gelächter das (PL die Gelächter) śmiech, pośmiewisko; in Gelächter ausbrechen wybuchnąć śmiechem, roześmiać się gromko; sich zum Gelächter machen robić z siebie pośmiewisko; jemanden dem Gelächter preisgeben wystawiać kogoś na pośmiewisko
Jubel
der (nur Singular)
radość, okrzyki radości, wiwaty, entuzjazm; in Jubel ausbrechen
wybuchać radością
