brannte czasownik forma czasu przeszłego Imperfekt czasownikabrennen
abbrennen czasownik brennt ab, brannte ab, hat abgebrannt wypalać, spalać, odpalać(fajerwerki); (ist abgebrannt) płonąć, wypalać się
anbrennen czasownik brennt an, brannte an, hat angebrannt zapalać, przypalać; (ist angebrannt) zapalać się, zajmować się, przypalać się
brennen czasownik brennt, brannte, hat gebrannt palić, palić się, płonąć, gorzeć, pałać, parzyć, piec, wypalać, wypalać znak, piętnować, bot. zool.wywoływać oparzenie; sich brennen oparzyć się; eine CD brennen wypalać płytę CD; vor Liebe brennen pałać miłością; der Boden brennt ihr unter den Füßen grunt jej się pali pod nogami
durchbrennen czasownik brennt durch, brannte durch, ist durchgebrannt przepalać się; (hat durchgebrannt) palić się, płonąć, pot.zwiewać
einbrennen czasownik brennt ein, brannte ein, hat eingebrannt wypalać(np. znak, płytę CD), gastr.zaprawiać zasmażką; sich in jemandes Gedächtnis einbrennen wryć się w czyjąś pamięć
