brüten czasownik brütet, brütete, hat gebrütet wysiadywać jaja; über etwas (DAT) brüten głowić się/ślęczeć nad czymś; auf Rache brüten knuć zemstę; sie brütet schon lange über dieser Aufgabe ona już długo ślęczy nad tym zadaniem; die Sonne brütet lit.słońce praży
Brut die (PL die Bruten) pisklęta, czerwie; die (nur Singular) wyląg