erbringen czasownik erbringt, erbrachte, hat erbracht przynosić, dostarczać; den Beweis erbringen dawać dowód; einen Betrag erbringen regulować kwotę; Dienstleistungen erbringen świadczyć usługi
Beweis der (PL die Beweise) dowód; einen Beweis erbringen dać dowód; ein belastender Beweis obciążający dowód; etwas unter Beweis stellen udowodnić coś
Gegenbeweis der (PL die Gegenbeweise) dowód przeciwny; den Gegenbeweis erbringen przedłożyć dowód przeciwny
Nachweis der (PL die Nachweise) dowód, stwierdzenie; den Nachweis für etwas erbringen przedłożyć dowód czegoś; der Nachweis von Radioaktivität stwierdzenie radioaktywności
