flüchten czasownik flüchtet, flüchtete, ist geflüchtet uciekać, zbiecvor jemandem przed kimś; (hat geflüchtet) sich vor dem Gewitter in eine Hütte flüchten chronić się przed burzą w szałasie
fluchten czasownik fluchtet, fluchtete, hat gefluchtet bud.ustawiać w jednej linii, zrównywać, leżeć w jednej linii; die beiden Häuser fluchten nicht obydwa domy nie stoją w jednej linii
Flucht die (nur Singular) ucieczka; die Flucht ergreifen rzucić się do ucieczki; auf der Flucht sein uciekać; Flucht der Jahre szybki bieg lat; jemanden in die Flucht schlagen zmuszać kogoś do ucieczki; (PL die Fluchten) rząd pokoi, amfilada, archit.lico
