fällt czasownik forma 3. osoby l.p. czasu teraźniejszego czasownikafallen
hervorfallen czasownik fällt hervor, fiel hervor, ist hervorgefallen rzadkie wyłaniać się, wyrastać
Zuständigkeit die (PL die Zuständigkeiten) kompetencja; Bestimmung der Zuständigkeit określenie kompetencji; das fällt nicht in meine Zuständigkeit to nie podlega mojej kompetencji
zusammenfallen czasownik fällt zusammen, fiel zusammen, ist zusammengefallen runąć, walić się, nakładać się, zbiegać się(terminy), opadać(ciasto)
vorfallen czasownik fällt vor, fiel vor, hat vorgefallen zdarzać się, zachodzić, med.wypadać, zapadać(o klamce)
herausfallen czasownik fällt heraus, fiel heraus, ist herausgefallen wypadaćaus etwas (DAT) z czegoś; die Äpfel sind aus dem Korb herausgefallen jabłka wypadły z kosza; aus einer Statistik herausfallen wypadać ze statystyki; aus dem üblichen Rahmen herausfallen odbiegać od normy
Zahn der (PL die Zähne) ząb; jemandem einen Zahn ziehen wyrywać komuś ząb; Auge um Auge, Zahn um Zahn oko za oko, ząb za ząb; bleibende Zähne zęby stałe; ein Zahn fällt mir aus ząb mi wypada; mein Zahn ist ausgefallen ząb mi wypadł; die dritten Zähne sztuczna szczęka
wegfallen czasownik fällt weg, fiel weg, ist weggefallen odpadać
umfallen czasownik fällt um, fiel um, ist umgefallen upadać, przewracać się, padać, pot. pej.zmieniać stanowisko/poglądy; zum Umfallen müde sein padać ze zmęczenia
Stein der (PL die Steine) kamień, pestka; mir fällt ein Stein vom Herzen przen.spadł mi kamień z serca; jemandem Steine in den Weg legen przen.rzucać komuś kłody pod nogi
Stamm der (PL die Stämme) pień, ród, plemię, trzon, jądro, stała obsada, stała klientela, biol.szczep, jęz.rdzeń; der Apfel fällt nicht weit vom Stamm niedaleko pada jabłko od jabłoni
Schnee der (nur Singular) śnieg, piana(z białka); es fällt Schnee pada śnieg; junger Schnee świeży śnieg, puch; der Schnee knirscht unter den Sohlen śnieg skrzypi pod butami; es riecht nach Schnee zanosi się na śnieg; Schnee von gestern przen.zeszłoroczny śnieg, sprawa już nieistotna; Eiweiß zu Schnee schlagen ubijać białko na pianę
runterfallen czasownik fällt runter, fiel runter, ist runtergefallen pot.spadać
reinfallen czasownik fällt rein, fiel rein, ist reingefallen pot.wpadaćin etwas do czegoś; auf jemanden reinfallen dawać się komuś zwieść; auf etwas reinfallen nabierać się na coś; mit jemandem/etwas reinfallen nic nie wskórać u kogoś/z czymś
Putz der (PL die Putze) tynk; der Putz fällt von der Wand tynk odpada od ściany; auf den Putz hauen pot.chełpić się czymś, szpanować, szaleć, hucznie się bawić
herabfallen czasownik fällt herab, fiel herab, ist herabgefallen spadać, zlatywać
nachfallen czasownik fällt nach, fiel nach, ist nachgefallen upaść tam, gdzie już ktoś/coś upadło, łow.(o ptakach) schodzić tam, gdzie są już inne ptaki
herunterfallen czasownik fällt herunter, fiel herunter, ist heruntergefallen spadać, upadać
herfallen czasownik fällt her, fiel her, ist hergefallen napadać, rzucać sięüber jemanden/etwas na kogoś/coś; über die Politiker herfallen atakować polityków; über ein Land herfallen napadać na kraj
hereinfallen czasownik fällt herein, fiel herein, ist hereingefallen także przen.wpadaćin etwas (AKK) do czegoś; auf jemanden/etwas hereinfallen pot.dać się komuś/na coś nabrać
Grube die (PL die Gruben) jama, dół, wykop, kopalnia; wer andern eine Grube gräbt, fällt selbst hinein przysł.kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada
fortfallen czasownik fällt fort, fiel fort, ist fortgefallen odpadać
fallen czasownik fällt, fiel, ist gefallen padać, upadać, spadać, obniżać się(cena, temperatura), padać(o strzale), mil.polec; im Ansehen fallen tracić na autorytecie; auf einen Feiertag fallen przypadać na święto, wypadać na święto; in Ungnade fallen popadać w niełaskę; fallen lassen poniechać, zaniechać, porzucać, opuszczać, upuszczaćetwas auf etwas (AKK) coś na coś; jemandem leicht/schwer fallen łatwo/z trudem komuś przychodzić
fällen czasownik fällt, fällte, hat gefällt ścinać, chem.strącać, wytrącać; eine Senkrechte fällen mat.prowadzić prostopadłą; ein Urteil fällen prawn.wydawać wyrok
einfallen czasownik fällt ein, fiel ein, ist eingefallen wpadać, wtargnąć, napadać, dokonywać inwazji, najeżdżać, zawalać się, wpadać na pomysł, przychodzić do głowy; jemandem einfallen przychodzić komuś na myśl; sich (DAT) etwas einfallen lassen wymyślać coś; in ein Land einfallen dokonywać najazdu/inwazji na kraj, najeżdżać na kraj
durchfallen czasownik fällt durch, fiel durch, ist durchgefallen przelatywać przez coś, przepadać, kończyć się fiaskiem; bei der Prüfung durchfallen oblać egzamin, nie zdać egzaminu
ausfallen czasownik fällt aus, fiel aus, ist ausgefallen wypadać, nie odbywać się, tech.psuć się, wysiadać, nie działać, pot.robić wrażenie; etwas ausfallen lassen rezygnować z czegoś
auffallen czasownik fällt auf, fiel auf, ist aufgefallen rzucać się w oczy, zadziwiać, zwracać uwagę, zastanawiać
