hervorbringen czasownik bringt hervor, brachte hervor, hat hervorgebracht wydawać, wydobywać, tworzyć; der Baum bringt unzählige Früchte hervor drzewo wydaje niezliczone owoce; der Dichter brachte bedeutende Werke hervor poeta stworzył znaczące dzieła; vor Schreck brachte sie kein Wort hervor ze strachu nie mogła wydobyć słowa
hervorholen czasownik holt hervor, holte hervor, hat hervorgeholt wyjmować, wydobywać; er holte seinen Kugelschreiber hervor und notierte eifrig wyjął długopis i notował gorliwie
hervor przysłówek z, spod, spoza
hervorgehen czasownik geht hervor, ging hervor, ist hervorgegangen wywodzić się, wynikać
hervorheben czasownik hebt hervor, hob hervor, hat hervorgehoben podkreślać, akcentować, uwypuklać, uwydatniać, kłaść nacisk
hervorkriechen czasownik kriecht hervor, kroch hervor, ist hervorgekrochen wyłazić, wypełzać
hervorlocken czasownik lockt hervor, lockte hervor, hat hervorgelockt wywabiać jemanden kogoś
hervorquellen czasownik quillt hervor, quoll hervor, ist hervorgequollen wytryskiwać
hervorragen czasownik ragt hervor, ragte hervor, hat hervorgeragt sterczeć, wystawać, przewyższać, górować, wybijać się
hervorrufen czasownik ruft hervor, rief hervor, hat hervorgerufen wywoływać, wzbudzać
hervorschießen czasownik schießt hervor, schoss hervor, ist hervorgeschossen wyskakiwać
hervorstehen czasownik steht hervor, stand hervor, hat hervorgestanden wystawać, sterczeć
hervorsuchen czasownik sucht hervor, suchte hervor, hat hervorgesucht wyszukiwać
hervortreten czasownik tritt hervor, trat hervor, ist hervorgetreten wychodzić, występować (do przodu), zaznaczać się, dawać się poznać als jako
hervortun czasownik tut hervor, tat hervor, hat hervorgetan; sich hervortun odznaczać się, wyróżniać się, chwalić się mit etwas czymś
hervorziehen czasownik zieht hervor, zog hervor, hat hervorgezogen wyciągać, wydobywać
hervorkommen czasownik kommt hervor, kam hervor, ist hervorgekommen wychodzić hinter etwas (DAT)/unter etwas (DAT) zza czegoś/spod czegoś
hervorstechen
czasownik sticht hervor, stach hervor, hat hervorgestochen
wystawać aus etwas z czegoś,
przen. wybijać się, wyróżniać się, górować; hervorstechende Merkmale
wybitne cechy hervorfallen czasownik fällt hervor, fiel hervor, ist hervorgefallen rzadkie wyłaniać się, wyrastać
hervorlugen
czasownik lugt hervor, lugte hervor, hat hervorgelugt
reg. poet. wyzierać, wystawać; die vereinzelten blonden Haare, die unter der schwarzen Pelzmütze hervorlugten
luźne blond włosy wyzierające spod czarnej futrzanej czapki
