insinuieren czasownik insinuiert, insinuierte, hat insinuiert insynuować
unterschieben czasownik schiebt unter, schob unter, hat untergeschoben podsuwać; (unterschiebt, unterschob, hat unterschoben) insynuować, imputować böse Absichten złe zamiary, mylnie przypisywać; falsche Beweise unterschieben podsuwać fałszywe dowody
unterlegen
czasownik legt unter, legte unter, hat untergelegt
podkładać etwas unter etwas coś pod coś,
przen. błędnie interpretować, mylnie przypisywać, imputować, insynuować; (unterlegt, unterlegte, hat unterlegt)
opatrywać mit Musik muzyką,
wykładać etwas mit etwas coś czymś;
przymiotnik pokonany, słabszy, zwyciężony;
forma Partizip Perfekt czasownika unterliegen unterstellen czasownik stellt unter, stellte unter, hat untergestellt podstawiać, wstawiać, dawać na przechowanie; sich unterstellen schronić się; (unterstellt, unterstellte, hat unterstellt) podporządkowywać, uzależniać, insynuować, imputować; jemandem unterstellt sein podlegać komuś; bösen Willen unterstellen mylnie przypisywać złą wolę
