rennen czasownik rennt, rannte, ist gerannt biec, biegać, gnać, pędzić, ścigać się, przebiegać, przelatywać; (hat gerannt) zwalać, wbijać, przeszywać; das Messer in etwas rennen wbijać w coś nóż; sich die Füße wund rennen odparzać sobie stopy

gerannt czasownik forma Partizip Perfekt czasownika rennen

rannte czasownik forma czasu przeszłego Imperfekt czasownika rennen

rennt czasownik forma 3. osoby l.p. czasu teraźniejszego czasownika rennen

Haufen der (PL die Haufen) kupa, stos, duża ilość, masa; jemanden über den Haufen rennen/fahren pot. potrącić kogoś biegnąc/jadąc

Unglück das (PL die Unglücke) nieszczęście, nieszczęśliwy wypadek, katastrofa; (nur Singular) pech, niepowodzenie; Unglück haben mieć pecha; Glück im Unglück szczęście w nieszczęściu; Unglück kommt selten allein nieszczęścia chodzą parami; zu allem Unglück na domiar złego; in sein Unglück rennen pot. wpadać w tarapaty

Rennen das (PL die Rennen) wyścigi, rajd; Rennen fahren ścigać się; ins Rennen gehen startować w wyścigu; mit etwas (DAT) gut im Rennen liegen pot. mieć dobre widoki na coś

Skibergsteigen das (nur Singular) sport skialpinizm, narciarstwo wysokogórskie; Skibergsteigen ist eine Skisportart, bei der die Teilnehmer mit Skiern aufsteigen und abfahren und häufig ihre alpinistischen Fähigkeiten und ihre Ausrüstung einsetzen, wenn sie in bergigem Gelände Rennen fahren narciarstwo wysokogórskie to rodzaj sportu narciarskiego, w którym zawodnicy podchodzą i zjeżdżają na nartach oraz nierzadko używają umiejętności i sprzętu alpinistycznego podczas ścigania się w terenie górskim