winken
czasownik winkt, winkte, hat gewinkt/gewunken
kiwać, skinąć, machać; jemanden zu sich winken
przywoływać kogoś skinieniem; jemandem winken
skinąć na kogoś; jemandem zum Abschied winken
pomachać komuś na pożegnanie; jemandem winkt etwas
coś czeka na kogoś; dem Sieger winken tolle Preise
na zwycięzcę czekają atrakcyjne nagrody; mit dem Zaunpfahl winken
pot. czynić wyraźną aluzję abwinken czasownik winkt ab, winkte ab, hat abgewinkt dawać ręką znak odmowy, dawać ręką znak dezaprobaty
durchwinken
czasownik winkt durch, winkte durch, hat durchgewinkt/durchgewunken
skinięciem dawać znak do przekroczenia (granicy, punktu kontroli),
pot. przen. przepychać, dawać zielone światło, przyzwalać nachwinken czasownik winkt nach, winkte nach, hat nachgewinkt machać jemandem za kimś; sie winkte ihrem Mann mit einem Taschentuch nach, als der Zug abfuhr pomachała mężowi chusteczką, kiedy pociąg odjeżdżał
zuwinken czasownik winkt zu, winkte zu, hat zugewinkt/zugewunken machać, kiwać
herbeiwinken czasownik winkt herbei, winkte herbei, hat herbeigewinkt/herbeigewunken przywoływać skinieniem; den Kellner herbeiwinken skinąć na kelnera; ein Taxi herbeiwinken przywołać taksówkę
