Hieb
der (PL die Hiebe)
cios, uderzenie, cięcie; jemandem einen Hieb versetzen
wymierzyć komuś cios hieb- und stichfest przymiotnik niezbity
hieb
czasownik forma czasu przeszłego Imperfekt czasownika hauen abhauen
czasownik haut ab, hieb ab, hat abgehauen
wyrąbywać, ścinać, skuwać; (haute ab, ist abgehauen)
pot. spadać, zwiewać; hau ab!
pot. spadaj! hauen
czasownik haut, haute/hieb, hat gehauen/
pot. gehaut
uderzać, bić, wbijać; jemanden hauen
uderzać kogoś; einen Nagel in die Wand hauen
wbijać gwóźdź w ścianę; sich hauen
uderzać się; sich aufs Ohr hauen
pot. kłaść się, zdrzemnąć się; jemanden übers Ohr hauen
pot. oszukiwać kogoś; jemanden in die Pfanne hauen
pot. dopiekać komuś, krytykować kogoś weghauen czasownik haut weg, haute/hieb weg, hat weggehauen/weggehaut wywalać
heraushauen
czasownik haut heraus, haute/hieb heraus, hat herausgehauen/
pot. herausgehaut
wyrąbywać,
odbijać, uwalniać raushauen
czasownik haut raus, haute/hieb raus, hat raushauen/rausgehaut
pot. wyrąbywać, odbijać, uwalniać, trwonić Geld pieniądze,
wyrzucać z siebie Worte/Zitate słowa/cytaty,
zarzucać rynek Bücher książkami
