anstreben czasownik strebt an, strebte an, hat angestrebt dążyć; etwas (AKK) anstreben dążyć do czegoś; gegen etwas anstreben sprzeciwiać się czemuś
streben czasownik strebt, strebte, hat gestrebt dążyć, starać się; nach Erfolg streben dążyć do sukcesu
aufstreben czasownik strebt auf, strebte auf, hat aufgestrebt dążyć, wznosić się, piąć się; aufstrebende Märkte ekon.rynki wschodzące; aufstrebende Witschaftsmacht wschodząca potęga gospodarcza
erstreben czasownik erstrebt, erstrebte, hat erstrebt dążyćetwas AKK do czegoś
tendieren czasownik tendiert, tendierte, hat tendiert dążyć, zmierzać; zu etwas tendieren zmierzać do czegoś
trachten czasownik trachtet, trachtete, hat getrachtet dążyć, ubiegać się, starać sięnach etwas (DAT) o coś; jemandem nach dem Leben trachten nastawać na czyjeś życie
bezwecken czasownik bezweckt, bezweckte, hat bezweckt zmierzać, dążyćetwas mit etwas do czegoś przez coś, mieć na celu
anpeilen czasownik peilt an, peilte an, hat angepeilt ustalać pozycję, namierzać; etwas anpeilen dążyć do czegoś
bestreben czasownik bestrebt, bestrebte, hat bestrebt dążyć do czegoś
hinwirken czasownik wirkt hin, wirkte hin, hat hingewirkt; auf etwas hinwirken działać w kierunku czegoś, dążyć do czegoś
zustreben czasownik strebt zu, strebte zu, ist zugestrebt dążyćauf etwas ku czemuś, do czegoś
