kennzeichnen czasownik kennzeichnet, kennzeichnete, hat gekennzeichnet cechować, znamionować, oznaczać, znakować, wyróżniać, charakteryzować; sich durch etwas kennzeichnen cechować się czymś, charakteryzować się czymś, odznaczać się czymś; Waren/Tiere kennzeichnen znakować towary/zwierzęta; jemanden als fleißig charakteryzować kogoś jako pilnego; ihr Verhalten kennzeichnet sie als vertrauenswürdige Person jej zachowanie określa ją jako osobę godną zaufania
Fähnchen
das (PL die Fähnchen)
chorągiewka,
pot. licha sukienka; mit Fähnchen kennzeichnen
flagować
