aufgehen czasownik geht auf, ging auf, ist aufgegangen wschodzić, otwierać się, rozwiązywać się, rozpinać się, kiełkować, dzielić się bez reszty; der Mond/die Sonne geht auf Księżyc/słońce wschodzi; das Land der aufgehenden Sonne kraj wschodzącego słońca(o Japonii); plötzlich ging die Tür auf nagle otworzyły się drzwi; die Knospen gehen auf pąki rozwijają się; der Reißverschluss/der Knoten geht immer wieder auf zamek błyskawiczny ciągle się rozpina/węzeł ciągle się rozwiązuje
auflösen czasownik löst auf, löste auf, hat aufgelöst rozwiązywać, rozplątywać, odgadywać, rozpuszczać, unieważniać; den Knoten auflösen rozplątać węzeł; das Parlament auflösen rozwiązać parlament; sich auflösen rozwiązać się, rozpuścić się, rozłożyć się, rozwiewać się; etwas in etwas (DAT) auflösen rozpuszczać coś w czymś; sich in Luft auflösen przen.rozpływać się w powietrzu, znikać
Knote der (PL die Knoten) dawn.gbur, cham
schlingen czasownik schlingt, schlang, hat geschlungen owijać, wplatać, zawiązywać, łapczywie połykać; sich schlingen owijać się, wić się; einen Knoten schlingen wiązać węzeł
schürzen czasownik schürzt, schürzte, hat geschürzt podkasywać, unosić; leicht geschürzt w negliżu, lekko ubrany; den Rock schürzen podkasywać spódnicę; einen Knoten schürzen zawiązywać węzeł; zum Kuß geschürzte Lippen usta stulone do pocałunku