konjugieren czasownik konjugiert, konjugierte, hat konjugiert koniugować, odmieniać czasownik
beugen
czasownik beugt, beugte, hat gebeugt
zginać, schylać,
jęz. odmieniać, deklinować, koniugować; den Kopf / das Knie beugen
pochylać głowę / zginać kolano; das Recht beugen
naginać prawo; sich beugen
pochylać się; sich über etwas beugen
pochylać się nad czymś flektieren
czasownik flektiert, flektierte, hat flektiert
jęz. odmieniać, odmieniać się, deklinować, koniugować; stark/schwach flektieren
odmieniać się mocno/słabo