umbringen
czasownik bringt um, brachte um, hat umgebracht
zabijać, pozbawiać życia, zamęczać; sich vor Arbeit umbringen
przen. zamęczać się pracą; sich umbringen
zabijać się, popełniać samobójstwo abtöten czasownik tötet ab, tötete ab, hat abgetötet zabijać, niszczyć etwas im Keim coś w zarodku, zatruwać; den Körper abtöten umartwiać ciało
töten
czasownik tötet, tötete, hat getötet
zabijać, uśmiercać; du sollst nicht töten
rel. nie zabijaj morden czasownik mordet, mordete, hat gemordet mordować, zabijać
erstechen czasownik ersticht, erstach, hat erstochen przebijać, zakłuwać, zabijać (np. szpadą)
vernageln czasownik vernagelt, vernagelte, hat vernagelt zagważdżać, zabijać gwoździami
zuschlagen czasownik schlägt zu, schlug zu, hat zugeschlagen zatrzaskiwać, przybijać, zabijać gwoździami, przybijać (na licytacji), przydzielać, przyznawać; (ist zugeschlagen) zatrzaskiwać, uderzać auf jemanden na kogoś
