durchziehen
czasownik zieht durch, zog durch, hat durchgezogen
przewlekać, przeciągać, przeprowadzać do końca; einen Faden durch etwas durchziehen
przewlekać przez coś nić; (ist durchgezogen)
przemierzać, przewędrować, przechodzić, przemaszerować; (durchzieht, durchzog, hat durchzogen)
przeciągać, przemierzać das Land kraj; mit Kanälen durchziehen
przerzynać kanałami; das Werk durchziehen
przewijać się w dziele (o wątku); durchgezogene Linie
mot. linia ciągła; doppelt durchgezogene Linie
mot. podwójna linia ciągła