irren czasownik irrt, irrte, hat geirrt; sich irren błądzić, błąkać się, mylić się; ich irre mich nicht nie mylę się
können czasownik kann, konnte, hat gekonnt (können) móc, umieć, potrafić, znać; Deutsch können umieć po niemiecku, znać niemiecki; ich kann mich irren mogę się mylić; ich könnte ihr das nicht sagen nie mógłbym jej tego powiedzieć, nie śmiałbym jej tego powiedzieć
Irre der/die (PL die Irren) chory/chora psychicznie, obłąkany / obłąkana