verbrechen czasownik verbricht, verbrach, hat verbrochen pot. przeskrobać, nabroić, zbroić, zmalować; ein Gedicht verbrechen żart. popełnić wiersz; was hat sie denn wieder verbrochen? cóż ona znowu przeskrobała?

Verbrechen das (PL die Verbrechen) przestępstwo, zbrodnia; ein brutales/schweres Verbrechen brutalne/ciężkie przestępstwo, brutalna/ciężka zbrodnia; ein Verbrechen begehen/planen popełniać/planować przestępstwo, popełniać/planować zbrodnię; der Schauplatz eines Verbrechens miejsce przestępstwa, miejsce zbrodni; ein Verbrechen aufklären wyjaśniać przestępstwo; ein Verbrechen gegen die Menschlichkeit zbrodnia przeciwko ludzkości; es ist doch ein Verbrechen, so eine Begabung nicht zu fördern przen. to zbrodnia nie wspierać takiego talentu; (nur Singular) przestępczość; das organisierte Verbrechen przestępczość zorganizowana

abscheulich przymiotnik, przysłówek wstrętny, obrzydliwy, ohydny, obleśny, odrażający, wstrętnie, obrzydliwie, ohydnie, obleśnie, odrażająco; abscheulicher Geruch/Anblick odrażający zapach/widok; ein abscheuliches Verbrechen ohydna zbrodnia

grässlich przymiotnik, przysłówek okropny, potworny, straszny, paskudny, okropnie, potwornie, strasznie, paskudnie; ein grässliches Verbrechen potworna zbrodnia; grässliches Wetter paskudna pogoda; grässliche Angst haben strasznie się bać

verüben czasownik verübt, verübte, hat verübt popełniać, dopuszczać się; ein Verbrechen verüben dokonywać przestępstwa